Σάββατο, 1 Ιανουαρίου 2011

The Grand Design



Όταν πριν κάμποσα χρόνια είχα δανειστεί από την πάλαι ποτέ βιβλιοθήκη του Βρετανικού Συμβουλίου το A Brief History of Time, με είχαν ξαφνιάσει δύο πράγματα: η άνεση με την οποία ο μεγάλος φυσικός μπορεί να εξηγεί δυσνόητα θέματα της φυσικής, αλλά και το ολοζώντανο, γλαφυρό του στιλ.
Μου δόθηκε η ευκαιρία λοιπόν να αγοράσω  ένα βιβλίο του, όταν έμαθα πως κυκλοφορεί "Το μέγα σχέδιο".
Ο τίτλος του βιβλίου, The Grand Design, είναι προφανώς λογοπαίγνιο της φράσης 'Intelligent design" [έξυπνο σχέδιο], μια προσπάθεια θεοκρατικών κύκλων στην Αμερική να απορρίψουν τη θεωρία της εξέλιξης των ειδών με επιστημονικοφανή επιχειρήματα πως δήθεν "συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του σύμπαντος και των έμβιων όντων εξηγούνται καλύτερα από μία έξυπνη αιτία, όχι από τη διαδικασία της φυσικής επιλογής".
Ο  Stephen Hawking βέβαια είναι κατηγορηματικός [1]:
"Δε χρειάζεται να επικαλεστούμε το Θεό." "Το σύμπαν μπορεί και πρόκειται να δημιουργεί τον εαυτό του εκ του μηδενός".
To βιβλίο ξεκινάει από μία ιστορική αναδρομή των διαφόρων θεωριών της φυσική, από τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους μέχρι τις μέρες μας.

Από το σημείο όμως που οι δύο φυσικοί αρχίζουν να εξηγούν τις μοντέρνες κβαντικές θεωρίες, τα πάντα φαίνονται πολύ περίεργα.
Δικαίως έδωσαν τον πολύ ταιριαστό  τίτλο "Το προφανές θαύμα" στο έβδομο κεφάλαιο, όπου εξηγούν τη δυνατότητα πολλαπλών συμπάντων, ισχυριζόμενοι μάλιστα ότι οι φυσικοί νόμοι που απαιτούνται για την ύπαρξη εμβίων όντων σε μερικά σύμπαντα υπάρχουν εντελώς τυχαία.


Stephen Hawking & Leonard Mlodinow (2010). The Grand Design. London: Bantam Press
ISBN 978-0-593-05830-5
τιμή στην Αγγλία 12.00 λίρες
τιμή στον Παπασωτηρίου 16,90 ευρώ

Διαδικτυακή βιβλιογραφία:


1. άρθρο για το βιβλίο στο CNN
http://edition.cnn.com/2010/WORLD/europe/09/02/hawking.god.universe/index.html?hpt=C1

2. συνέντευξη των συγγραφέων στον Λάρυ Κινγκ
http://www.youtube.com/watch?v=9AdKEHzmqxA&feature=related

1 σχόλιο:

Ron Krumpos είπε...

In "The Grand Design" Hawking says that we are somewhat like goldfish in a curved fishbowl. Our perceptions are limited and warped by the kind of lenses we see through, “the interpretive structure of our human brains.” Albert Einstein rejected this subjective approach, common to much of quantum mechanics, but did admit that our view of reality is distorted.

Einstein’s Special Theory of Relativity has the surprising consequences that “the same event, when viewed from inertial systems in motion with respect to each other, will seem to occur at different times, bodies will measure out at different lengths, and clocks will run at different speeds.” Light does travel in a curve, due to the gravity of matter, thereby distorting views from each perspective in this Universe. Similarly, mystics’ experience in divine oneness, which might be considered the same "eternal" event, viewed from various historical, cultural and personal perspectives, have occurred with different frequencies, degrees of realization and durations. This might help to explain the diversity in the expressions or reports of that spiritual awareness. What is seen is the same; it is the "seeing" which differs.

In some sciences, all existence is described as matter or energy. In some of mysticism, only consciousness exists. Dark matter is 25%, and dark energy about 70%, of the critical density of this Universe. Divine essence, also not visible, emanates and sustains universal matter (mass/energy: visible/dark) and cosmic consciousness (f(x) raised to its greatest power). During suprarational consciousness, and beyond, mystics share in that essence to varying extents. [quoted from www.suprarational.org on comparative mysticism]