Other Colours

Ο Ορχάν Παμούκ είναι από τους αγαπημένους μου συγγραφείς. Όποιο βιβλίο του έχω διαβάσει μέχρι σήμερα μου άρεσε. Κορυφαίο βέβαια "Το χιόνι".
Όμως, και τούτο εδώ είναι εξαιρετικό.
"Τα άλλα χρώματα" είναι μια συλλογή από άρθρα, σημειώματα, μελέτες, παρατηρήσεις του Τούρκου νομπελίστα που συγκεντρώθηκαν σε ένα τόμο και πρωτοεκδόθηκαν στα τουρκικά το 1999.
Η μετάφραση της Maureen Freely είναι ολοζώντανη αφού κάνει τον αναγνώστη να νομίζει διαβάζοντας το κείμενο πως το έργο είχε πρωτογραφτεί στα αγγλικά.
Τα θέματα που απασχολούν το συγγραφέα είναι πολύ ενδιαφέροντα, ιδιαίτερα για το ελληνικό κοινό: τα βιβλία και η συγγραφή, η πολιτική, όψεις της σύγχρονης Τουρκίας, οι σχέσεις Δύσης-Ανατολής, αλλά και πολλά αποκαλυπτικά κείμενα για τον ίδιο το συγγραφέα, όπως η σχέση του με τις άλλες μορφές τέχνης, η επίδραση του οικογενειακού του περιβάλλοντος και της εκπαίδευσής του στη διαμόρφωσή του ως συγγραφέα.


Orhan Pamuk (2007). Other colours. Writings on Life, Art, Books and Cities. London: Faber & Faber
Translated from Turkish by Maureen Freely.
ISBN 978-0-571-23687-9
[τιμή στον Παπασωτηρίου 10,50 ευρώ]

Γυναίκα από βελούδο

Ομολογώ πως δεν πρόκειται να είχα αγοράσει βιβλίο του Γερμανού.
Οι εκπομπές του στην τηλεόραση μου είχαν φανεί, τω καιρώ εκείνω, πολύ γλυκανάλατες για να προβώ σε μια τέτοια αγορά.
Όμως έχει ο τροχός γυρίσματα.
Πρώτον, το βιβλίο το δανείστηκα από τον εκλεκτό μου φίλο Κ.Σ.Π., του οποίου τη γνώμη μετράω ιδιαίτερα.
Δεύτερον... λόγω ηλικίας, άρχισαν φαίνεται να μου αρέσουν και οι πιο γαργαλιστικές μορφές της μυθιστορηματικής ιστοριογραφίας.
Το βιβλίο είναι μια βιογραφία της Σοφίας Τρικούπη, της αδελφής του Χαρίλαου Τρικούπη,
που έδωσε στο Φρέντυ την ευκαιρία να συγγράψει μια ελαφριά ιστορία της πολιτικής ιστορίας της Ελλάδας του 19ου αιώνα.
Αναπάντεχα όμως συναρπαστική!
Απλά δε γίνεται να παρατήσεις το βιβλίο αν δε ρουφήξεις και την τελευταία του σελίδα.
Εντάξει... ίσως πηδώντας δυο-τρεις.
Παρελαύνουν εκτός από τους μεγάλους πρωταγωνιστές (Σοφία,Τρικούπης, Κουμουνδούρος, Δεληγιάννης),
κάθε καρυδιάς καρύδι:
αυτοκράτορες, πρίγκηπες, πρεσβευτές, συγγραφείς, πολιτικάντηδες δεύτερης και τρίτης τάξης, τραμπούκοι,
αλλά και πολεμιστές της παλιγεννεσίας και άλλα ακέραια άτομα, όπως ο Ρόκος Χοϊδάς.
Σωστή τοιχογραφία της ανεκδιήγητης Ελλάδας του περασμένου αιώνα, που σε διάφορα μοιάζει τόσο πολύ με τη σημερινή...

Φρέντυ Γερμανός (1998). Γυναίκα από βελούδο. Αθήνα: Καστανιώτης
ISBN 960-03-2414-X

The New New Thing

Η διήγηση αρχίζει στο σκάφος του Jim Clark που διασχίζει τον ωκεανό.
Ο κύριος αυτός, γεννήθηκε φτωχός, παράτησε ο γυμνάσιο μετά από την οριστική αποβολή του,
κατετάγη στο Πολεμικό Ναυτικό, και παρακολουθώντας νυχτερινά τμήματα στο πανεπιστήμιο,
κατάφερε να μαζέψει αρκετά προσόντα ώστε να φοιτήσει κανονικά σε τριτοβάθμια σχολή και να σπουδάσει φυσική και πληροφορική,
παίρνοντας τελικά το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο της Utah,
και να καταλήξει καθηγητής στη σχολή ηλεκτρολόγων μηχανικών στο Stanford.
Δημιούργησε το φυλλομετρητή Netscape το 1994,
εκτινάσσοντας τη διείσδυση του διαδικτύου στα ύψη,
κάνοντας την πλοήγηση "παιχνιδάκι" ακόμη και για όποιον είχε μια απλή σύνδεση dial-up (ο κανόνας τότε),
γεγονός που τον έκανε πλουσιότερο ... κατά 3-4 δισεκατομμύρια δολάρια.

Το εκπληκτικό αυτό βιβλίο, μέσα από τη βιογραφία του Jim Clark
μας διηγείται ταυτόχρονα την ιστορία της επανάστασης του διαδικτύου,
όπως το διαμόρφωσαν οι αφανείς μερικές φορές ηρωές του:
οι μηχανικοί υπολογιστών που έγραψαν τις σελίδες-σελίδων πηγαίου κώδικα
που μας χάρισαν τον καινούριο κόσμο του κεβερνοχώρου.

Ο συγγραφέας του βιβλίου είναι ο Michael Lewis, Αμερικανός δημοσιογράφος οικονομικών θεμάτων που έχει γράψει τα επίσης ευπώλητα:
Liar's Poker,
Moneyball: The Art of Winning an Unfair Game,
The Blind Side: Evolution of a Game
Home Game: An Accidental Guide to Fatherhood
και ο οποίος σήμερα αρθρογραφεί στο περιοδικό Vanity Fair.

Διαβάστε επίσης την κριτική του βιβλίου στην εφημερίδα
New York Times
http://www.nytimes.com/books/99/10/31/reviews/991031.31anderst.html

Michael Lewis (2000). The New New Thing. New York: Penguin Books
ISBN 0-14-029646-8
DC21 338.4
τιμή 13 δολάρια

Σκότωσε ό,τι αγαπάς

O κινηματογραφιστής Άρης Μανιάτης γιορτάζει τα πεντηκοστά του γενέθλια σε φιλικό σπίτι στην εξοχή, όπου τους διαβάζει το τελευταίο του αυτοβιογραφικό σενάριο.
Στην επιστροφή, τρακάρει μετωπικά και σοκαρισμένος εγκαταλείπει το σαραβαλιασμένο του όχημα και καταφεύγει σε ένα αρχοντικό, όπου παγιδεύεται από τη γοητεία της νεαρής ιδιοκτήτριάς του, η οποία μένει εκεί ξεκομμένη απ' όλα με τον τυφλό της σύντροφο.
Τα αλλόκοτα αυτά άτομα τον εξαναγκάζουν σιγά - σιγά να ξαναγράψει το σενάριο της ταινίας αλλά για να το πετύχει αυτό θα πρέπει να ξεδιαλύνει πρώτα ποιος είναι στην πραγματικότητα ο ίδιος και τι ακριβώς προσπαθεί να συγκαλύψει με το έργο του.

Το μυθιστόρημα μοιάζει με (αυτο)βιογραφία, αλλά όσο το διαβάζεις αντιλαμβάνεσαι πως αυτό που έχει σημασία δεν είναι τόσο το αν όντως συνέβησαν τα γεγονότα στο συγγραφέα ή στον ήρωά του, αλλά το πώς εμείς οι ίδιοι προσπαθούμε να "επιμεληθούμε" της ζωής μας καθώς αναλογιζόμαστε τι κάναμε, και κυρίως τι θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει αν...
Και σ' αυτό μοιάζουμε τόσο πολύ με τον ήρωα.


Διαβάστε επίσης την παρουσίαση του βιβλίου από τον πολιτικό επιστήμονα
Κυριάκο Πιερρακάκη & του κριτικού λογοτεχνίας Λευτέρη Καλοσπύρου κατα την παρουσίαση του βιβλίου στο "104" των εκδόσεων Καστανιώτη, την Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2009.

http://alexistamatis2.blogspot.com/2009/11/blog-post.html

http://alexistamatis2.blogspot.com/2009/11/blog-post_10.html

Πολύ ενδιαφέρον επίσης το προσωπικό ιστολόγιο του συγγραφέα
http://alexistamatis2.blogspot.com/

Αλέξης Σταμάτης (2009) Σκότωσε ό,τι αγαπάς. Αθήνα: Καστανιώτης
ISBN 978-960-03-4958-0

Ο χρόνος πάλι

Πάντα ήθελα να διαβάσω την αυτοβιογραφία της Σώτης Τριανταφύλλου, κυρίως γιατί περίμενα να δω και κάποιες θαμπές εικόνες και του δικού μου παρελθόντος, μιας και έτυχε να έχουμε γεννηθεί την ίδια χρονιά και μας συνδέει τουλάχιστον κάτι πολύ κοινό: η αγάπη για την αγγλόφωνη λογοτεχνία.
Το βιβλίο ήταν όπως το περίμενα. Πολύ "Τριανταφύλλου"!
Σκόρπιες σημειώσεις από εικόνες της παιδικής ηλικίας, μιας εποχής που τα παιδιά δεν ήταν ακριβώς το κέντρο του σύμπαντος, της ψευτοπολιτικοποίησης μετά την πτώση της χούντας, ενός πανεπιστημίου απογοήτευση, αλλά και πολλά ταξίδια σε ΗΠΑ, Γαλλία, Αγγλία.
Χωρίς συναισθηματισμούς και ωραιοποιήσεις.
Γεμάτο ειλικρίνια.
Γίνεται άραγε να γίνεις περισσότερο επικριτικός των ίδιων σου των γονιών απ' ότι η Σώτη;
Σεμνό και διεισδυτικό (σ. 252 "περί ύφους").
Κι ονειροπαρμένο.
Όπως κάθε ευαίσθητος άνθρωπος.
Αχ, αυτή "η δεύτερη ευκαιρία" της σελίδας 243. Δε θα της/μας δοθεί ποτέ...


Σώτη Τριανταφύλλου (2009). Ο χρόνος πάλι. Αθήνα: Πατάκης
[πρώτη έκδοση Οκτώβριος 2009]
ISBN 978-960-16-3410-4

Hitler. 1936-1945. Nemesis

Γυρνώντας την περασμένη εβδομάδα από την ταινία «Επιχείρηση Βαλκυρία» θέλησα να ανατρέξω στα πραγματικά ιστορικά γεγονότα για να διαπιστώσω κατά πόσον η ταινία αναπαριστούσε πιστά την εποχή.
Πρόκειται για την πιο σοβαρή απόπειρα εναντίον του Χίτλερ που επιχειρήθηκε την 20 Ιουλίου 1944 και ξεκίνησε με την απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα μέσα στο περίφημη «Φωλιά του Λύκου» (Wolfsschanze)στην Ανατολική Πρωσία, το αρχηγείο απ΄ όπου παρακολουθούσε τις επιχειρήσεις στο ανατολικό μέτωπο. Η βόμβα που τοποθέτησε ο συνταγματάρχης Claus Schenk Graf von Stauffenberg, εξερράγη αλλά ο Χίτλερ γλίτωσε ως εκ θαύματος. Στο Βερολίνο ξεκίνησε μετά από λίγο η εφαρμογή του σχεδίου Operation Walküre, όπου ο εφεδρικός στρατός (Ersatzheer) επρόκειτο να συλλάβει όλα τα στελέχη του ναζιστικού καθεστώτος και να αδρανοποιήσει τα SS, ώστε ο στρατός να στηρίξει μια νέα εθνική κυβέρνηση που θα οδηγούσε στην άμεση κατάπαυση του πολέμου. Δυστυχώς, λόγω του γεγονότος ότι επέζησε ο Χίτλερ, το πραξικόπημα απέτυχε και όλοι οι συμμετέχοντες πολιτικοί και στρατιωτικοί εκτελέστηκαν μετά από μια δίκη - οπερέτα. Ο πόλεμος συνεχίστηκε για εννέα ακόμη μήνες και στοίχισε στη Γερμανία αμέτρητους νεκρούς οδηγώντας την στην ολοκληρωτική καταστροφή και την τελική άνευ όρων παράδοση.
Το βιβλίο στο οποίο αμέσως κατέφυγα για γρήγορη και σίγουρη μελέτη των ιστορικών γεγονότων ήταν το βιβλίο του καθηγητή ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Sheffield Ian Kershaw “Hitler. 1936-1945. Nemesis”.
Πρόκειται για το δεύτερο τόμο της βιογραφίας του Χίτλερ με τίτλο «Νέμεσις», στον οποίο μελετάται η περίοδος από ο 1936, χρονιά που μετά την επαναστρατιωτικοποίηση της Ρηνανίας ο δικτάτορας απολαμβάνει την υποστήριξη σχεδόν του μεγαλύτερου τμήματος του γερμανικού λαού, μέχρι την αυτοκτονία του ιδίου και την τελική καταστροφή της χώρας το 1945.
Ο κριτικός των Financial Times, Jeremy Paxman, έγραψε ως «δεν μπορεί να φανταστεί πως θα εμφανιστεί για πολύν καιρό μια καλύτερη βιογραφία του μεγάλου τυράννου» και μάλλον έχει δίκιο. Η συγκλονιστική αυτή ιστορική περίοδος μελετάται σε βάθος, με κάθε λεπτομέρεια που αφορά τον πρωταγωνιστή των τρομακτικών γεγονότων που διαδραματίστηκαν κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Αρκεί νομίζω να αναφέρω πως χρειάστηκαν 190 σελίδες μόνον για τις σημειώσεις και τις παραπομπές στα 17 κεφάλαια του βιβλίου.
Όλες όμως αυτές οι λεπτομέρειες δεν κάνουν το βιβλίο καθόλου κουραστικό, αντιθέτως διαβάζεται τόσο εύκολα σαν να ήταν ιστορικό μυθιστόρημα.


Ian Kershaw (2001) Hitler. 1936-1945. Nemesis. London: Penguin

THE AUDACITY OF HOPE

Πάει πολύς καιρός από τότε που διάβασα πολιτικό βιβλίο και μάλιστα γραμμένο από ενεργό πολιτικό.
Όσο δε για Αμερικανό πολιτικό, ούτε λόγος να γίνεται.
Τι το ιδιόρρυθμο έχει λοιπόν ο Ομπάμα;
Ας μη γελιόμαστε.
Ο λόγος είναι ότι πρόκειται για μαύρο Αμερικανό, και μάλιστα, κάποιον «σαν κι εμάς», που ξεκίνησε από χαμηλά και κατάφερε δουλεύοντας σκληρά και μαθαίνοντας συνεχώς νέα πράγματα, πηδώντας από το ένα πανεπιστήμιο σε ένα καλύτερο, να φτάσει να διεκδικεί σήμερα την προεδρία των ΗΠΑ!
Αυτή την προσπάθειά του να υπερβεί τον εαυτό του, ή μάλλον τις αντίξοες συνθήκες του κοινωνικού του περίγυρου (παιδί χωρισμένων γονιών, μειονότητα) περιγράφει ο Ομπάμα στο βιβλίο του «Η τόλμη της ελπίδας». Και με αυτό το σύνθημα φαίνεται πως μάλλον θα κερδίσει τις εκλογές. Την πίστη του στο αμερικάνικο όνειρο, ή μάλλον τις σκέψεις του για το πώς η Αμερική θα καταφέρει να ξανακερδίσει το περίφημο αυτό όνειρο.
Σε όλο το βιβλίο αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης πως πρόκειται για έναν πολιτικό με όραμα, ο οποίος ταυτόχρονα μιλά με αφοπλιστική ειλικρείνια ("ναι ταξιδεύω με ιδιωτικό τζετ αφού ο νόμος μου δίνει τη δυνατότητα να το πληρώνω σαν πρώτη θέση" σ. 137) αλλά επίσης βρίσκεται σίγουρα από τη μεριά των προοδευτικών (“liberals” αποκαλούνται στις ΗΠΑ), όπως ξεκάθαρα δηλώνει εξαρχής στον πρόλογό του. (σ. 10): «Είμαι δημοκρατικός, τελικά. Οι ιδέες μου για τα περισσότερα θ΄λεματα ταιριάζουν περισσότερο με τα άρθρα των Τάιμς της Νέας Υόρκης παρά τη Γουόλ Στριτ Τζέρναλ. Νευριάζω με την πολιτική που συστηματικά ευνοεί τους πλούσιους παρά το μέσο Αμερικανό, και επιμένω πως η κυβέρνηση παίζει σπουδαίο ρόλο στο να ανοίγει ευκαιρίες για όλους.. Πιστεύω στην εξέλιξη των ειδών, την επιστημονική έρευνα και την υπερθέρμανση του πλανήτη. Πιστεύω στην ελευθερία του λόγου και βλέπω με δυσπιστία την προσπάθεια της εξουσίας να επιβάλει θρησκευτικές πεποιθήσεις σε όσους τις απαρνιούνται.
Επίσης είμαι φυλακισμένος στις προσωπικές μου καταβολές: Δε γίνεται παρά να βλέπω την Αμερική μέσα από το φακό ενός μαύρου, γεννημένου από γονείς που ανήκουν σε διαφορετικές εθνότητες, και πάντοτε σκέφτομαι τους φανερούς και κρυφούς τρόπους με τους οποίους η εθνοτική ομάδα και η κοινωνική τάξη διαμορφώνει τη ζωή μας...»

Ένα βιβλίο που σίγουρα αξίζει να διαβάσετε για την ωραία του γλώσσα, για να δείτε πώς παίζεται από τα μέσα το παιχνίδι της εξουσίας στην υπερδύναμη, αλλά και ως μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα φιλοσοφική πολιτική βιογραφία. Ο Ομπάμα μας εξομολογείται τα πάντα: τη γνώμη του για την πολιτική, τη θρησκεία, την εξωτερική πολιτική, αλλά και την οικογένεια, και τις διάφορες μειονοτικές εθνότητες.



Barack Obama (2006) The Audacity of Hope: thoughts on reclaiming the American Dream. New York: Crown Publishing Group [A division of Random House]
ISBN 0-307-23769-9