Letter to a Christian Nation

Ο Sam Harris απευθύνει μια επιστολή-δοκίμιο προς το αμερικάνικο χριστιανικό έθνος, αλλά στην ουσία σε οποιονδήποτε φανατικό θρησκευόμενο, υπενθυμίζοντάς του τα τεράστια προβλήματα που δημιουργεί σε όλους μας ο θρησκευτικός φανατισμός.

Μερικά παραδείγματα αρκούν για να δείξουν την πειστικότητα των επιχειρημάτων του φιλοσοφικού αυτού δοκιμίου:

σ. 29 Ένα ανθρώπινο έμβρυο ολίγων ημερών αποτελείται από μόνο 150 κύτταρα, ενώ ο εγκέφαλος μιας μύγας έχει 150.000 κύτταρα. Είναι δυνατόν να πιστέψει κανείς πως αυτό το βλαστοκύτταρο είναι σε θέση να νιώσει οτιδήποτε αν θανατωθεί για να χρησιμοποιηθεί σε ιατρικά πειράματα που πιθανότητα θα σώσουν χιλιάδες αρρώστους ανθρώπους;

σ. 83 Οι δυτικοί φιλελεύθεροι αδυνατούν να αντιληφθούν τι ακριβώς σημαίνει να πιστεύει κάποιος αληθινά στο θεό. Ας αναλογιστούν λοιπόν πως στον 21ο αιώνα "μπορεί κάποιος να διαθέτει τα πνευματικά προσόντα και τις υλικές πηγές για να φτιάξει μια ατομική βόμβα αλλά ταυτόχρονα να πιστεύει πως θα απολαύσει 72 παρθένες στον παράδεισο."


Sam Harris (2007). Letter to a Christian Nation. A challenge to faith. London: Bantam Press
ISBN 978-0-593-05897-8


τιμή στην Αγγλία 10 λίρες 
τιμή στην Ελλάδα 14,56 ευρώ στο βιβλιοπωλείο Πολιτεία

Also visit
Project Reason: spreading scientific knowledge and secular values in society http://www.project-reason.org/

A History of God

Η Karen Armstrong σίγουρα ξέρει να αιχμαλωτίζει την προσοχή του αναγνώστη της με όπλα την απίστευτη ευρυμάθειά της, το γλαφυρό και απλό στιλ της γραφής της, και την αντικειμένικότητά της, παρ' όλο που μερικές φορές γίνεται "λίγο πολιτικά ορθή", κυρίως όσον αφορά το Ισλάμ.
Μια ιστορία των θρησκειών, κυρίως των μονοθειστικών, από τη διάσημη  (τέως καθολική) μοναχή συγγραφέα.

Όσοι ενδιαφέρονται για θέματα ιστορίας και φιλοσοφίας της θρησκείας δεν πρέπει να χάσουν αυτό το βιβλίο.


Karen Armstrong (1993) A History of God. New York: Ballantine Books
ISBN 0-345-38456-3

The Kite Runner

O Αμίρ μεγαλώνει σε μια πλούσια γειτονιά της Καμπούλ χωρίς να του λείπει τίποτε που να μπορεί να προσφέρει ένας μεγαλέμπορας στο γιο του, στο Αφγανιστάν της δεκαετίας του 1970.
Έχει ακόμη και προσωπικό υπηρέτη, τον περίπου συνομίλικό του Χασάν, με τον οποίο δένεται με μια στενότατη φιλία.
Ο πατέρας του Αμίρ, είναι ένας καλόκαρδος άνθρωπος που βοηθάει όλον τον κόσμο, και περίπου μπορεί να καταφέρει τα πάντα, αλλά δυστυχώς ο μονάκριβος γιος του προτιμάει περισσότερο την ποίηση και τα βιβλία από τις πιο αντρικές ασχολίες...
Μια χαρακτηριστική λοιπόν σχέση αγάπης και μίσους μεταξύ γιου και πατέρα που κάνει τον Αμίρ να σκεφτεί κάποια στιγμή “... να ανοίξω τις φλέβες μου για να χύσω το καταραμένο του αίμα από το σώμα μου.”
Ενώ λοιπόν όλα κυλούν σχεδόν ειδυλλιακά, η πολιτική κατάσταση στη χώρα αλλάζει από γτο κακο στο χειρότερο: μοναρχία, πραξικοπήματα, εισβολή των Ρώσων, ιερός πόλεμος, Ταλιμπάν.

Ο Khaled Hoseini καταφέρει από το πρώτο του βιβλίο (που κυκλοφόρησε το 2003) να γράψει ένα συγκλονιστικό αριστούργημα με θέμα τη φιλία, την οικογένεια και την πραγματική γενναιότητα.
Δεν πρόκειται απλώς για μια ιστορία που θα σας καθηλώσει μέχρι την τελευταία της γραμμή, αλλά και για μια λογοτεχνική γλώσσα ξεχωριστής ποιότητας.
Η κριτικός Diane Sawyer κατάφερε να κριτικάρει σωστά το βιβλίο με λακωνικό τρόπο:
“Ένα εκπληκτικό, δυνατό βιβλίο.”

Το μυθιστόρημα γράφτηκε κατευθείαν στα αγγλικά, μιας και ο συγγραφέας ζει από το 1980 μόνιμα στις ΗΠΑ, όπου η οικογένειά του α ναγκάστηκε να ξενιτευτεί για να γλιτώσει από τις αγριότητες που διαπράττονταν στην πατρίδα του.

Khaled Hosseini (2007). The Kite Runner. New York: Riverhead Books
[a division of Penguin Books USA]
ISBN 978-1-59448-301-1

Πνοές

Μια συλλογή 99 πνοών, αφού δεν μπορούμε να τα αποκαλέσουμε «ποιήματα»μιας και ο Εμρέ τα εκφωνούσε από τα βάθη της ύπαρξής του χωρίς να τα επεξεργάζεται όπως οι διανοούμενοι ποιητές. Ο ίδιος εξ άλλου τα αποκαλούσε “Doğuş”; ένα είδος «ομιλίας» καθώς χάνεις τον εαυτό σου κατά την προσπάθεια να εισχωρήσεις στο θείο.

Ο Τούρκος ανατολίτης σούφι, προφορικός ποιητής Ισμαήλ Εμρέ (1900-1970), υπήρξε «ένας μοναχικός οδοιπόρος στο δρόμο του θεού» χωρίς ποτέ να ανήκει σε κάποιο δερβίσικο τάγμα.

Οι πνοές διαβάζονται σαν ερωτικά ποιήματα, σαν προσωπικές μαρτυρίες ενός ατόμου που παλεύει να υπερβεί ανθρώπινες μικρότητες και να ενωθεί με το θείο. Όμως δεν είναι καθόλου παπαδίστικα. ούτε κηρύσσουν κάποια συγκεκριμένη θρησκεία ή στείρο δόγμα. Οι εικόνες που μας ζωγραφίζει ο Ισμαήλ είναι ολοζώντανα γήινες, όπως κι ο τραχύς δρόμος που διάλεξε να διαβεί.
Σε καμιά περίπτωση ευκολοχώνευτο υλικό. Πρέπει να τα ξαναδιαβάσεις, γευόμενος αργά τη σκέψη του «αγράμματου» αυτού απόκρυφου διανοητή.
Ευτυχώς η καλή μετάφραση και τα άφθονα σχόλια της μεταφράστιας βοηθούν αρκετά τον αναγνώστη.

Την επιλογή, μετάφραση και σχολιασμό έκανε η Πολύμνια Αθανασιάδη, καθηγήτρια της Αρχαίας Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, με κύρια ερευνητική ενασχόληση τη μετάβαση από τη νεοπλατωνική στην ισλαμική θεολογία.



Ισμαήλ Εμρέ (1991) Πνοές. Αθήνα: Δόμος