Sharp Objects

«Το να πω ότι πρόκειται για καταπληκτικό πρωτόλειο μυθιστόρημα είναι πράγματι λίγο. Είναι μια ανελέητα τρομακτική οικογενειακή ιστορία. Έπιασα τον εαυτό μου να τρέμει από φόβο στις τριάντα τελευταίες σελίδες, αλλά ήταν αδύνατο να σταματήσω να τις γυρνάω. Μετά, αφού έκλεισα τα φώτα, η ιστορία παρέμεινε στο μυαλό μου σαν ένα φίδι διπλωμένο μέσα σε μια σπηλιά που έβγαζε το ανατριχιαστικό του σφύριγμα.»

Αυτά έγραψε ως κριτική του βιβλίου ο Stephen King. Δε γινόταν φυσικά να μην το αγοράσω μόλις το ψάρεψα σε μια βόλτα στον Παπασωτηρίου.

Η Gillian Flynn, κριτικός τηλεόρασης στο περιοδικό Entertainment Weekly, έχει για ηρωίδα (την Καμίλ Πρίικερ) μια αστυνομική συντάκτρια σε μια δεύτερης κατηγορίας εφημερίδα του Σικάγου, η οποία στέλνεται από το αφεντικό της να γράψει ρεπορτάζ για δύο δολοφονίες μικρών κοριτσιών στην κωμόπολη Wind Gap στο Μιζούρι. Δεν πρόκειται για σεξουαλικό έγκλημα. Το κορίτσια κακοποιήθηκαν με αλλόκοτο τρόπο. Τους αφαιρέθηκαν όλα τα δόντια, μετά το στραγγαλισμό τους. Ο δολοφόνος ήθελε να τις τιμωρήσει για κάτι.
Η Καμίλ φτάνει στη γενέτειρά της και προσπαθεί να βγάλει άκρη ρωτώντας αστυνομικούς, και κατοίκους της περιοχής. Ταυτόχρονα ξανασκέφτεται τη ζωή της στην Wind Gap πριν να φύγει για το Σικάγο, τις φίλες της, τους παλιούς της γκόμενους, αλλά κυρίως τη δική της ζάπλουτη οικογένεια και ιδιαίτερα τις σχέσεις της με τη μητέρα της. Όσο ερευνά την υπόθεση και την προσωπική της ζωή αρχίζει να ανακαλύπτει πολλά φοβερά μυστικά που όλοι τριγύρω της θέλουν να μείνουν θαμμένα. Θα αντέξει άραγε μέχρι τέλος να φτάσει στην αλήθεια που κρύβεται πριν από τους φόνους; Μήπως η απόγνωσή της θα τη σπρώξουν να αρχίσει πάλι να χαράσσει το ίδιο της το σώμα με αιχμηρά αντικείμενα όπως όταν ήταν έφηβος;

Το μυθιστόρημα μοιάζει με αστυνομικό, αλλά είναι μάλλον περισσότερο κοινωνικό, μια ακτινογραφία της ζωής σε μια μικρή επαρχιακή πόλη του αμερικάνικου νότου, με πρωταγωνιστές κυρίως τις γυναίκες στους διάφορους ρόλους που αναγκάζονται να παίξουν: προκλητικά ή ντροπαλά κοριτσόπουλα, αγχωμένες εργαζόμενες, φεμινίστριες, «τρελαμένες» μητέρες... Με τη ματιά όμως μιας γυναίκας συγγραφέως.

Στην έκδοση που διάβασα, για πρώτη φορά είδα σε μη σχολική έκδοση μυθιστορήματος, σημειώσεις για τον αναγνώστη (σ. 324-328) όπου εκτός την περίληψη του έργου, λίγες πληροφορίες για τη συγγραφέα και συστάσεις για περαιτέρω διάβασμα, υπήρχαν επίσης αποσπάσματα από το μυθιστόρημα με ερωτήσεις για συζήτηση.
Το βρήκα ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ιδέα για ένα τέτοιο «αστυνομικό» που σε βάζει σε τόσες πολλές σκέψεις.

Το διάβασα στην αγγλική του έκδοση
Gillian Flynn (2007) Sharp Objects. London: Phoenix (Orion Books)
τιμή €11,00 (6,99 λίρες)

Πρώτη έκδοση στην Αμερική, από την
Three Rivers Press
ISBN: 978-0-307-34155-6
τιμή: $18.00

Το βιβλίο κυκλοφορεί πλέον και στα ελληνικά:
ΤΖΙΛΙΑΝ ΦΛΙΝ ΑΙΧΜΗΡΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ
εκδόσεις Μεταίχμιο
μετάφραση. Γωγώ Αρβανίτη σελ.369, €22

(Η φωτογραφία της συγγραφέως από την ιστοσελίδα
http://www.booklounge.ca/
για ανθρώπους που αγαπούν τα βιβλία,
ο επισκέπτης της μπορεί να διαβάσει τις πρώτες 40 σελίδες πολλών νέων εκδόσεων αμερικάνικων βιβλίων δωρεάν)

Τα κορίτσια του ροζαρίου

Ο Κέβιν Μπερν, παλιά καραβάνα στο τμήμα ανθρωποκτονιών της Φιλαδέλφειας, έχει επιλύσει σχεδόν όλους τους φόνους που του ανατέθηκαν κατά τη διάρκειας της μακράς του θητείας στο αστυνομικό σώμα. Οι επιτυχίες του αυτές όμως είναι το μόνο θετικό στη ζωή του. Αλκοολικός, χρήστης ουσιών, βίαιος, χωρισμένος βέβαια από τη γυναίκα του, έχει περιορίσει τα ενδιαφέροντά του αποκλειστικά στη δουλειά του.
Η τελευταία υπόθεση πάντως είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Ένας ανισόρροπος δολοφόνος σκοτώνει έφηβες κοπέλες, όλες μαθήτριες καθολικών σχολείων της πόλης, τις οποίες παρατάει νεκρές, γονατιστές, με τα χέρια δεμένα με μεταλλικό μπουλόνι σε στάση προσευχής. Δεν πρόκειται για σεξουαλικά εγκλήματα. Ο κατά συρροή δολοφόνος είναι ξεκάθαρα ένας ψυχωσικός φανατικός θρησκόληπτος.
Επί πλέον, ο Μπερν πρέπει να βοηθήσει και την καινούρια συνάδελφό του, Τζέσικα Μπαλζάνο, στην πρώτη της αποστολή στο αξιοζήλευτο για κάθε αστυνομικό τμήμα ανθρωποκτονιών, και να τη μυήσει στις τεχνικές που θα τους οδηγήσουν στη γρήγορη διαλεύκανση. Γιατί ο δολοφόνος δεν περιμένει. Και τα αθώα νεαρά του θύματα αυξάνονται συνεχώς...

Ο Μοντανάρι καταφέρνει να ξετυλίξει μια ιστορία που διαθέτει όλα τα στοιχεία ενός εξαιρετικού αστυνομικού: έξυπνους αστυνομικούς που παρατηρούν και την τελευταία λεπτομέρεια, δολοφόνο που δεν αφήνει σχεδόν κανένα ίχνος, και πολλούς υπόπτους που φαίνονται από πολλές ενδείξεις πως αυτοί θα πρέπει να διέπραξαν τα εγκλήματα. Βέβαια, το δολοφόνο δεν πρόκειται να τν ανακαλύψετε, αν δε διαβάσετε το βιβλίο μέχρι το τέλος.

Ο συγγραφέας φαίνεται πως μελέτησε σε βάθος τον τρόπο που εργάζονται οι επαγγελματίες αστυνομικοί, ιατροδικαστές και όλοι όσοι εμπλέκονται σε υποθέσεις ανθρωποκτονιών. Αυτό είναι ένα μεγάλο ατού του μυθιστορήματος γιατί αυξάνει κατακόρυφα το ενδιαφέρον του αναγνώστη με τις μύριες όσες λεπτομέρειες που αναφέρει.
Ενδιαφέρον επίσης είναι ο τρόπος που παρουσιάζει τους αστυνομικούς, με πολλές ανθρώπινες ανησυχίες, φόβους, ελπίδες και βάσανα. Χαρακτηριστικά, δείτε το κεφάλαιο 57, όπου περιγράφει την κηδεία του Τζίμι Πιούριφαϊ, του παλιόφιλου του Μπερν που ξεψύχησε στο νοσοκομείο.


Richard Montanari (2006) Τα κορίτσια του ροζαρίου. Αθήνα: Bell Best Seller (τεύχος 871) Χάρλεκιν Ελλάς Εκδοτική
Μετάφραση Σαμάνθας Κωνσταντέα
σ. 460
ISBN 960-450-871-7

Το βιβλίο κυκλοφόρησε στα αγγλικά το 2005 από την Ballantine Books, θυγατρική της Random House.

Προσωπική ιστοσελίδα του συγγραφέα:
http://www.richardmontanari.com/

[Η ελληνική μετάφραση είναι αρκετά καλή και κυλάει στρωτά κατά την ανάγνωση, παρά τα λίγα γραμματικά λάθη και τις περισσότερες περιπτώσεις Greenglish που παρατήρησα. Μερικές από αυτές, πρόκειται για κατά λέξη μετάφραση αγγλικών ιδιωματισμών, που δυσκολεύουν αναπόφευκτα την κατανόηση του κειμένου.
Π.χ. σ. 146 «πεταλούδες στο στομάχι», σ. 145 «λιτανεία της φρίκης», σ. 147 «Ιρλανδέζικη γρατζουνιά», σ. 183 «παρά τη ρητορική που επέμενε πως...».
Η Χάρλεκιν διαθέτει και επιμελητή και διορθωτές, οι οποίοι θα έπρεπε να είχαν παρατηρήσει τις μικρές αυτές ατέλειες.]